bas
Fernand
Bernadi
Opera, oratorium en lied, sinds zijn debuut in Bilbao in 1989. Sarastro, Osmin, de Commandeur, Méphistophélès. En sinds kort een rood gordijn, een vleugel en dertig stoelen in Zaandam.
bas
Opera, oratorium en lied, sinds zijn debuut in Bilbao in 1989. Sarastro, Osmin, de Commandeur, Méphistophélès. En sinds kort een rood gordijn, een vleugel en dertig stoelen in Zaandam.
un éblouissant Méphisto. Émission sonore, registre large, timbre mordant.Franse pers
Prachtig laag en sonoor klinkt de stem van bas Fernand Bernadi.Nederlandse pers
Osmin est imposant, comique et au bénéfice d'un organe creusant les notes les plus graves.Franse pers
Recensies van onder anderen Gérard Corneloup, Benito Pelegrín, Bernard Halter, José Pons, Marc Laborde, René-Pierre Serna en Philippe Thanh.
Een bas zingt de priesters, de vaders, de rechters en de duivels. Fernand Bernadi doet dat al ruim dertig jaar, in Bilbao, Spoleto, Wexford, Londen en Bordeaux — en tegenwoordig ook op vijf meter van zijn eigen keuken.
Het begon met Claude François op de Franse televisie: een jongen die naar een volkszanger keek en besloot dat hij dat ook wilde. Op zijn negentiende zong hij voor balzaaldansgroepen in Zuid-Frankrijk en nam hij zangles om zijn stem te verbeteren. Zijn docent hoorde er iets in dat verder reikte dan de dansvloer. Daarna het Conservatoire de Toulouse, een eerste prijs bij de UFAM, en het operakoor van Montpellier, waar hij Puccini en de Franse operette van binnenuit leerde kennen.
In december 1989 debuteerde hij in Bilbao als Sparafucile en Raimondo, onder Enrique García Asensio. Een jaar later won hij de tweede prijs in Spoleto, wat hem twee seizoenen bij het Teatro Lirico Sperimentale opleverde: Colline, Il Talpa, Frank, Don Magnifico, Eumolpo in Maderna's Satyricon. Intussen zong hij in Parijs de Christuspartij in de Johannes-Passion, de Requiems van Mozart en Verdi en Rossini's Petite Messe solennelle, veelal onder Bertrand de Billy.
Tussen 1992 en 1996 werd het internationaal: Caronte en Plutone in Monteverdi's Orfeo onder Marc Minkowski in Avignon, Frère Laurent in Dublin, Arkel in Bratislava, Sarastro in Cannes en Ajaccio. In 1994 sloot hij zich aan bij Les Arts Florissants, waarmee hij met een Charpentier-programma langs Utrecht, Londen, New York, Rio de Janeiro en Buenos Aires trok, onder William Christie. In 1996 Wexford — Gremin en Reynolds, onder Vladimir Jurowski — en daarna Hérode in Berlioz' L'Enfance du Christ onder Jean-Claude Casadesus.
Van 1998 tot 2003 was hij vast verbonden aan de Opéra national de Bordeaux: Don Basilio, Arkel, Frère Laurent, Osmin, Balthazar, Rodolfo. In die jaren zong hij ook Bernardino in Benvenuto Cellini onder Sir Colin Davis in het Barbican, Frère Laurent in Lyon, en Frère Laurent en Bartolo in Cincinnati. Daarna volgden Timur, Méphistophélès in Szeged en Saint-Étienne, Zaccaria in het Romeinse theater van Sanxay, Osmin in Lausanne en het Théâtre des Champs-Élysées onder Christophe Rousset, en de Commandeur in de Cité de la Musique onder Emmanuel Krivine.
Nederland kwam er geleidelijk bij: Seneca in een bewerking van L'incoronazione di Poppea voor het jubileum van De Nationale Opera in 2011, Bachcantates in Amstelveen, Zuniga bij Opera Delft in een regie van Floris Visser, Schubert in het pianofortemuseum in Amsterdam. De naam L'Ardente gebruikte hij al in 2015 voor concerten hier. Sinds enkele jaren is het ook een plek: een omgebouwde berging naast zijn huis in Zaandam. Hij regisseert er inmiddels ook — recent Pergolesi's La serva padrona.
Operarollen die hij op het toneel heeft gezongen, geordend naar componist. Operabase registreert daarnaast bijna driehonderd voorstellingen.
Bach — Johannes-Passion (Christus), cantates. Händel — Messiah, Belshazzar. Haydn — Die Schöpfung, Die Jahreszeiten. Mozart en Verdi — Requiem. Rossini — Petite Messe solennelle, Stabat Mater. Charpentier — Te Deum, Litanies, Magnificat, Esther.
Zes opnames. Klik om af te spelen; er wordt niets van YouTube geladen tot je dat doet.
Naast het huis aan de Zeemansstraat stond een berging waar vroeger vismateriaal lag. Er staat nu een vleugel voor een rood fluwelen gordijn, tussen muren van onbehandelde Zaanse baksteen, op kleden, met een zaal vol stoelen waarvan er geen twee hetzelfde zijn.
De naam gebruikte Fernand al in 2015 voor zijn concerten in Nederland. Nu is het ook een adres. Hij repeteert en regisseert er, maar de zaal is nadrukkelijk niet alleen van hem: kamermuziek, akoestische pop, jazzcombo's, barokensembles, vocale ensembles, flamenco, een Liederabend. Wat akoestisch overeind blijft, past hier.
Zeemansstraat 39A
Zaandam
Voor engagementen in opera, oratorium en lied, voor regie, en voor aanvragen van de zaal van L'Ardente.
fbernadi@live.fr
+33 6 18 95 29 48